« Sonraki Sayfa Önceki Sayfa »
« Sonraki Sayfa   Önceki Sayfa »
Sayfa

Meal

1. Fatiha Sûresi1
1. RAHMAN VE RAHİM OLAN ALLAH'IN ADIYLA 2
2. Hamd (övme ve övülme) 3 alemlerin Rabbi 4 Allah'a mahsustur.
3. Rahman ve rahim olan (Allah'a).5 (Rahman, Dünyada iman eden ve etmeyen herkese; Rahim de, yalnız ahirete imanla gelmiş olanlara, rahmet eden demektir).
4. Ceza (ahiret) gününün 6 hakimidir.
5. Yalnız sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz. 7
6. Bizi doğru yola ilet. 8
7. Nimet verdiklerinin yoluna; gazaba uğrayanların ve sapıkların yoluna değil.9


Pdf formatında indir

Açıklamalar

1 "Üslûb-u Kur'anın o kadar acîb bir cem'iyeti var ki, birtek sure, kâinatı içine alan bahr-i muhit-i Kur'anîyi içine alır. Birtek âyet, o surenin hazinesini içine alır. Âyetlerin çoğu, herbirisi birer küçük sure, surelerin çoğu, herbirisi birer küçük Kur'andır. İşte şu i'cazkârâne îcazdan bir lütfu irşaddır ve güzel bir teshildir. Çünkü herkes, her vakit Kur'ana muhtaç olduğu halde, ya gabavetinden veya başka esbaba binaen, her vakit bütün Kur'anı okumayan veyahut okumaya vakit ve fırsat bulamayan adamlar Kur'andan mahrum kalmamak için, her bir sure birer küçük Kur'an hükmüne, hatta her bir uzun ayet birer kısa sure makamına geçer. Hatta, Kur'an Fatiha'da, Fatiha dahi Besmele'de münderic olduğuna ehl-i keşif müttefiktirler. Şu hakikata bürhan ise, ehl-i tahkikın icmaıdır." (S., Yirmi Beşinci Söz Birinci Şule İkinci Şua Beşinci Lem'a Birinci Işık, s.398)

" 'And olsun ki Biz sana, her zaman tekrarlanan yedi ayetli Fatiha'yı verdik.' (Hicr Suresi, 15:87) ayetidir. Şu cümle (bk. Hicr Sûresi 87.âyet, s.34) Kur'an-ı Azîmüşşan'ı ve Fatiha Suresi'ni müsenna senasıyla ifade ettiği gibi, Kur'anın müsenna vasfına lâyık bir bürhanı ve altı erkân-ı imaniye ile beraber hakikat-ı İslâmiyet olan yedi esası, Kur'anın seb'a-i meşhuresini parlak bir surette isbat eden ve 'Sebu'l mesânî' nuruna mazhar bir âyinesi olan Risale-i Nur'a cifirce dahi işaret eder. Çünkü, ' Biz sana, her zaman tekrarlanan yedi ayetli Fatiha'yı verdik.' makam-ı ebcedîsi binüçyüz otuzbeş (1335) adediyle Risale-in Nur'un Fatihası olan İşarat-ül İ'caz tefsirinin Fatiha Suresi'yle Elbakara Suresi'nin başına ait kısmı basmakla intişar tarihi olan bin üçyüz otuz beş veya altıya tevafukla remzî bir perdeden ona baktığına bir emaredir. (Ş., Birinci Şua Dördüncü Ayet-i Meşhure, s.693) (bk. S., Dokuzuncu Söz Üçüncü Nükte, s.41; İİ., İman-ı Bilgayb, s.42)

2 "Bismillah her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız. Bil ey nefsim, şu mübarek kelime İslâm nişanı olduğu gibi, bütün mevcudatın lisan-ı hâliyle vird-i zebânıdır.(...) zerrecikler gibi tohumlar, çekirdekler başlarında koca ağaçları taşıyor, dağ gibi yükleri kaldırıyorlar. Demek herbir ağaç, 'Bismillah' der. Hazine-i Rahmet meyvelerinden ellerini dolduruyor, bizlere tablacılık ediyor. Her bir bostan, 'Bismillah' der. Matbaha-i Kudret'ten bir kazan olur ki; çeşit çeşit pekçok muhtelif leziz taamlar, içinde beraber pişiriliyor. Herbir inek, deve, koyun, keçi gibi mübarek hayvanlar 'Bismillah' der. Rahmet feyzinden bir süt çeşmesi olur. Bizlere, Rezzak namına en latif, en nazif, âb-ı hayat gibi bir gıdayı takdim ediyorlar. Herbir nebat ve ağaç ve otların ipek gibi yumuşak kök ve damarları, 'Bismillah' der. Sert olan taş ve toprağı deler geçer. Allah namına, Rahman namına der, her şey ona müsahhar olur." ( S.,Birinci Söz, s.6)
"Hazine-i Rahmetin en kıymetdar pırlantası ve kapıcısı Zât-ı Ahmediye Aleyhissalâtü Vesselâm olduğu gibi, en birinci anahtarı dahi: 'Bismillahirrahmanirrahîm' dir. Ve en kolay bir anahtarı da salavattır." (L., On Dördüncü Lem'a İkinci Makam Altıncı Sır, s.102)
"Cenab-ı Hakk'ın adl ve hikmet içindeki İsm-i 'Hak ve Rahmanurrahîm'in cilvesini görmek istersen, bahar mevsiminde zeminin yüzünde çadırları kurulmuş, muhteşem dörtyüzbin milletten mürekkeb nebatat ve hayvanat ordusuna bak ki; bütün o milletler, o taifeler, birbiri içinde oldukları halde, herbirinin libası ayrı, erzakı ayrı, silâhı ayrı, tarz-ı hayatı ayrı, talimatı ayrı, terhisatı ayrı oldukları halde ve o hacatlarını tedarik edecek iktidarları ve o metalibi isteyecek dilleri olmadığı halde, daire-i hikmet ve adl içinde, mizan ve intizam ile "Hak" ve "Rahman", "Rezzak" ve "Rahîm", "Kerim" ünvanlarını seyret, gör. Nasıl hiçbirini şaşırmayarak, unutmayarak, iltibas etmeyerek terbiye ve tedbir ve idare eder." (S., Otuz İkinci Söz Üçüncü Mevkıf Üçüncü Nükte, s.643) (Ayrıca bk. S., Otuzuncu Söz İkinci Maksad, s.558; MN., Hubab, s.95; İİ., Sure-i Fatiha, s.15)

3 " 'Lehül hamd' Yani, hamd ve sena, medih ve minnet Ona mahsustur, Ona layıktır. Demek nimetler Onundur ve Onun hazinesinden çıkar. Hazine ise daimidir." (...) " 'Lehül hamd' kelimesiyle yani hamd ve şükür ile, yani nimetten in'amı hissetmekle, yani Mün'imi tanımakla ve in'amını düşünmekle, yani onun rahmetinin iltifatını ve şefkatinin teveccühünü ve in'amının devamını düşünmekle; nimetten bin derece daha leziz, manevî bir lezzet kapısını sana açar."
" Ezelden ebede kadar, her kimden her kime karşı gelen ve gelecek medh ü sena O'na aiddir. Çünkü sebeb-i medih olan nimet ve ihsan ve kemal ve cemal ve medar-ı hamd olan herşey Onundur, Ona aiddir." (M., Yirminci Mektub Bir ve İkinci Makam Beşinci Kelimeler, s.225 ve 236) (Ayrıca bk. Ş., On Beşinci Şua Birinci Makam Birinci Kısım Beşinci Kelime ve Fatiha-i Şerîfenin Bir Muhtasar Hülasası, s.600 ve 608; İİ., Sure-i Fatiha, s.13-17; EL-II., Tercümenin Bir Hülasası, s.95)

4 " İşte onun gibi, ' Hamd Alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.' (Fatiha Suresi, 1:2) dahi, pek çok hakaikı câmi'dir. Ehl-i keşf ve hakikat, keşiflerine göre ayrı ayrı beyan ederler. Ben de böyle fehmederim ki: Semavatta binler âlem var. Yıldızların bir kısmı herbiri birer âlem olabilir. Yerde de herbir cins mahlukat, birer âlemdir. Hattâ herbir insan dahi, küçük bir âlemdir. 'Alemlerin Rabbi' tabiri ise, "Doğrudan doğruya her âlem, Cenab-ı Hakk'ın rububiyetiyle idare ve terbiye ve tedbir edilir.' demektir." (M.,Yirmi Altıncı Mektub Dördüncü Mebhas Birinci Sual, s.328)

5 "Evet, kâinatta rahmetin mevcudiyeti ve hakikatı, aynen güneşin ziyası gibi görünür. Ve ziyanın güneşe kat'î şehadeti misillü, bu geniş rahmet dahi, perde arkasında bir Rahman-ı Rahîm'e şehadet eder. Evet rahmetin bir ehemmiyetli kısmı rızıktır ki, Rahman'a Rezzak manası verilir. Rızık ise, o derece zahir bir tarzda bir Rezzak-ı Rahîm'i gösterir ki; zerre kadar şuuru bulunan tasdike mecbur olur.(...) Güya kâinat, gül çiçeğinin yaprakları ve mısır sünbülünün gömlekleri gibi birbiri içinde sarılı, yüzbinler ayrı ayrı, çeşit çeşit sofralardır ki; o sofralar adedince ve onlardaki taamlar ve nimetler mikdarınca diller ile ve ayrı ayrı, küllî ve cüz'î lisanlar ile bir Rahman-ı Rezzak'ı, bir Rahîm-i Kerim'i bütün bütün kör olmıyana gösterir." (Ş., On Beşinci Şua Fatiha-i Şerîfenin Bir Muhtasar Hülasası Üçüncü Kelime, s. 609) (Ayrıca bk. S., Otuz İkinci Söz Üçüncü Mevkıf İkinci Mebhas, s.637; İİ., Sûre-i Fatiha, s.15)

6 " 'Yevm = Gün' tabiri ise, haşrin vukuunu gösteren emarelerden birine işarettir. Şöyle ki: Sâniye, dakika, saat ve günleri gösteren haftalık bir saatin millerinden birisi devrini tamam ettiği zaman, behemehal ötekiler de devirlerini ikmal edeceklerine kanaat hasıl olur. Kezalik yevm, sene, ömr-ü beşer ve ömr-ü dünya içinde tayin edilen manevî millerden birisi devrini tamam ettiğinde, ötekilerin de (velev uzun bir zamandan sonra olsun) devirlerini ikmal edeceklerine hükmedilir. Ve keza bir gün veya bir sene zarfında vukua gelen küçük küçük kıyametleri, haşirleri gören bir adam, saadet-i ebediyenin (haşrin tulû'-u fecriyle, şahsı bir nev' hükmünde olan) insanlara ihsan edileceğine şübhe edemez.
' Dîn = Ceza, hesap' kelimesinden maksad; ya cezadır, çünkü o gün hayır ve şerlere ceza verilecek bir gündür.. veya hakaik-ı diniyedir, çünkü hakaik-ı diniye o gün tam manasıyla meydana çıkar.Ve daire-i itikadın, daire-i esbaba galebe edeceği bir gündür." (İİ., Sûre-i Fatiha, s.20)

7 "Cem' sîgasiyle zikredilen ' Na'budu = Kulluk ederiz' deki zamir, üç taifeye işarettir. Birincisi: İnsanın vücudundaki bütün a'za ve zerrata raci'dir ki, bu itibarla şükr-ü örfîyi eda etmiş olur. İkincisi: Bütün ehl-i tevhidin cemaatlerine aittir. Bu cihetle şeriata itaat etmiş olur. Üçüncüsü: Kâinatın ihtiva ettiği mevcudata işarettir. Bu itibarla, şeriat-ı fıtriye-i kübraya tâbi' olarak hayret ve muhabbetle kudret ve azametin arşı altında sâcid ve âbid olmuş olur."(İİ., Sûre-i Fatiha, s.21) (Ayrıca bk. Ş., On Beşinci Şua Fatiha-i Şerîfenin Bir Muhtasar Hülasası Beşinci Kelime, s.612; S., Yirmi Dördüncü Söz İkinci Meyve, s. 362; M., Yirmi Dokuzuncu Mektub Birinci Kısım Altıncı Nükte, s.393)

8 " 'İhdinâ = Bize hidayet et.' dört masdardan müştakdır. Mesela, bir mü'min hidayeti isterse, 'İhdinâ = Bize hidayet et.' sebat ve devam manasını ifade eder. Zengin olan isterse, ziyade manasını, fakir olan isterse i'ta manasını, zayıf olan isterse iane ve tevfik manasını ifade eder.(...) İhtar:En büyük hidayet, hicabın kaldırılmasiyle hakkı hak, bâtılı bâtıl göstermektir." (İİ., Sûre-i Fatiha s.22) (Ayrıca bk. M., Yirmi Dokuzuncu Mektub Birinci Kısım Yedinci Nükte, s. 395; Ş., On Beşinci Şua Fatiha-i Şerîfenin Bir Muhtasar Hülasası Altıncı Kelime, s.615)

9 "Evet, Adem (as) zamanından beri, beşeriyette iki cereyan-ı azîm birbiriyle çarpışarak gelmiş. Biri, istikamet yolunu takib ile nimet ve saadet-i dâreyne mazhar olan ehl-i nübüvvet ve salahat ve iman; kâinatın hakikî güzelliğine ve intizam ve kemaline mutabık olarak istikamette hareket ettiklerinden, hem kâinat sahibinin lütuflarına, hem iki cihanın saadetine mazhar olup beşeri, melekler derecelerine, belki fevkine terakki ettirmeğe vesile olarak dünyada iman hakikatlarıyla manevî bir cennet, âhirette bir saadet kazanıp ve kazandırmışlar.
İkinci cereyan, istikameti bırakıp ifrat ve tefritle aklı bir vesile-i azab ve elemler toplayıcı bir âlete çevirmesinden, insaniyeti en bedbaht bir hayvaniyetten aşağı düşürüp dünyada zulümlerine mukabil gazab-ı İlahî ve musibet tokatlarını yemekle beraber, dalaleti cihetinden, akıl alâkadarlığıyla kâinatı bir hüzüngâh ve matemhane-i umumiye ve zevalde yuvarlanan zîhayatlar için bir mezbaha, selhhane ve gayet çirkin ve karışık görüp ruhu, vicdanı dünyada bir manevî cehennemde olup, âhirette daimî bir azap çekmeğe müstehak eder." (Ş., On Beşinci Şua Fatiha-i Şerîfenin Bir Muhtasar Hülasası Yedi ve Sekizinci Kelimeler, s.616-618) (Ayrıca bk.Nisa Sûresi 69.âyet ve açıklaması, s.10; İİ., Sure-i Fatiha, s.24)


Hizb'ul Kur'an Meal Tefsir Çalışması Hakkında | Risale-i Nur'dan Hizb'ul Kur'an'ın Ehemmiyeti ile alakalı mektuplar | Kaynaklar ve Kısaltmalar | Ayet ve Sure İndeksi

Bu sayfada görmüş olduğunuz Hizb-ül Kur'an sayfaları Hizmet Vakfı tarafından hazırlanan Hizb'ül-Kur'an'dan alınmıştır. İzinsiz olarak alınıp çoğaltılması yasaktır.